ನಿನ್ನ ಹಸಿ ತಲೆ ಕೂದಲು ಇನ್ನೂ ಆರಿಲ್ಲ ನನ್ನ ಬುಜದ ಮೇಲೆ.....

ಇಲ್ಲ ಚಿನ್ನ, ನಿನ್ನ ಮರಿಯೋಕೆ ಆಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಮರೆಯಬೇಕು ಅನ್ನೋದೇ ಮರೇತು ಹೋಗಿದೆ. ಮೌನ ಮಾತಾಗಿ ಮಾತು ಬದುಕಾಗುತ್ತೆ ಅಂತಾರೆ, ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುಧ್ಧ ಆಗಿದೆ ಕಣೆ ನೀನಿಲ್ಲದೆ.ದೇವರು ಎಷ್ಟು ಕಟೋರಿ ಅಲ್ವ? ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ತಾಳ್ಮೆ ಕೊಟ್ಟ, ಅದು ಮೀರಿದಾಗ ದುಖ: ಹೊರ ಹಾಕಲು ಕಣ್ಣೀರು ಕೊಟ್ಟ, ಹಿಂದಿನದೆಲ್ಲವನೂ ಮರೆಯುಲು ಮರೆವು ಕೊಟ್ಟ, ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೋ ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದ. ನಂಗೂ ತಾಳ್ಮೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ, ಆದರೆ ತಾಳಿದಷ್ಟೂ ನಾನು ಏನೋ ಕಳೆದುಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ದೀನೇನೋ ಅನ್ನೊ ದುಗುಡ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ದುಖ: ತಡಿದೆ ಕಣ್ಣೇರು ಹಾಕಿದರೆ ಇವ ಗಂಡಸೇ ಅಲ್ಲ ಅನ್ನುವಂತ ಸಮಾಜ ಸೃಸ್ಟಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಇನ್ನು ಮರೆವು ಕೊಡೋದೇ ಆತ ಮರೆತ ಅಂತ ಕಾಣುತ್ತೆ, ಏನಿದ್ರು God is great ಕಣೆ.

ಇವತ್ತು ನಾವು ಆಫೀಸ್ಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಬಸ್ಸು ನೋಡಿದೆ ಕಣೆ. ಅದೇ ನಮ್ಮ ಓಲ್ಡ್ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪ್ ಅತ್ರ , ಹೇಗಿತ್ತೋ ಆಗೇ ಇದೆ, ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಬಿಟ್ಟು. ಆ ಬಾಗಿಲ ಹಿಂದಿನ ಕಿಡಿಕಿ ಸೀಟ್ ಕಾಲಿ ಕಾಲಿ. ಪ್ರತಿ ದಿನ ಐದು ನಿಮಿಷ ಲೇಟ್ ಆಗಿ ಸ್ಟಾಪ್ ತಲುಪುತ್ತ ಇದ್ದೆವು. ಓಡೋಡಿ ಬಂದು ಬಸ್ ಒಳ ಹೊಕ್ಕು ಎದೆಯುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬ ಮುಖ ಮುಖ ನೋಡಿ ಗೊಳ್ಳೆಂದು ನಕ್ಕು ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ಸಿಟ್ಟಿನ ನೋಟದ ಕಂಗಳಿಗೆ ಒಂದು sorry ಹೇಳಿ ನೀನು ಕಿಡಿಕಿ ಕಡೆ, ನಿನ್ನ ಪಕ್ಕ ನಾನು ಒಂದೇ ಸೀಟ್ ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಜಗತ್ತೆ ಮರೆತು ಹೋಗುತಿತ್ತು. ಬೀಸುವ ಪ್ರತಿ ಸಲದ ಆ ಗಾಳಿಗೆ ನಿನ್ನ ಆ ಹಸಿ ಉದ್ದು ಕೂದಲು ನನ್ನ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು, ನೀರು ಗುಳ್ಳೆ ಮೂಡಿಸುತಿದ್ದಾಗ ನನ್ನದೆಯ ಬಡಿತ ಹಿಡಿತ ತಪ್ಪುತ್ತಾ ಇತ್ತು. ಅದೇಕೆ ಅಷ್ಟು ನಾಚಿ ನೀರಗ್ತಾ ಇದ್ದೆ ನಿನ್ನ ಕೂದಲು ನನ್ನ ಬಿಳಿ ಶರ್ಟ್ ಮೇಲೆ ಉದುರಿ ಬಿದ್ದಾಗ?. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ತರದ ಶಂಪೋಗಳು ಇವೆ ಆದರೆ ನೀನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಶಂಪೋ ಯಾವ ಕಂಪನಿ ತಯಾರಿಸುತ್ತಿತ್ತೋ. ಆ ನಿನ್ನ ತಲೆ ಕೂದಲಿನ ಸಂಪು ಸಂಪು ಸುವಾಸನೆ ಇಡಿ ದಿನ ನನ್ನ ದಣಿಯದಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾದಿಸುತಿತ್ತು. ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ FM ಆನ್ ಮಾಡಿ ನಾನೊಂದು ನೀನೊಂದು ಕಿವಿಗೆ ಹಿಯರ್ ಫೋನ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಎಷ್ಟು ಹಾಡು ಗುನು ಗುನಿಸಿ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದೊರಿಗೆ irritate ಮಾಡುತಿದ್ದೆವಲ್ಲ. ದುನಿಯಾ ಚಿತ್ರದ ‘ಕರಿಯ I love you, ಕರುನಾಡ ಮೇಲಾಣೆ’ ಹಾಡು ಬಂದಾಗ ನೀ ಅದರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಬದಲಿಸಿ ನನ್ನ ಛೇಡಿಸಲು ‘ಕರಿಯ I hate you, ನಿನ್ನ ಮೇಲಾಣೆ’ ಅಂತ ಹಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ನಾ ಕರಿಯ ಆದರೆ ಮನಸು ತು೦ಬ ಬಿಳಿದಿತ್ತು ಕಣೆ, ಇವತ್ತಿಗೂ ಆ ಹಾಡು ಎಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದರು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಿಂತು ಬಿಡ್ತೀನಿ. ಒಂದು ವಿಷ್ಯ ಗೊತ್ತ?, ಎಲ್ಲರು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ರಸ್ತೆಗಳು ಚೆನ್ನಗಾಗಲಿ, ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಕಡಿಮೆ ಆಗಲಿ ಅಂತ ಬೇಡಿಕೊಳ್ತಾರೆ ಆದರೆ ನಾನು ಮಾತ್ರ ರಸ್ತೆ ತುಂಬ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕಂದಕಗಳೆ ಬೀಳಲಿ ಅಂತ ದೇವರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ತನೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಯಾಕೆ ಗೊತ್ತ? ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ನಮ್ಮ ಬಸ್ ಕಂದಕದಲ್ಲಿ ಇಳಿದು ಮೇಲೆಳುವಾಗ ನೀನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಾಯಿದ್ದೆ, ಹೇಗೆ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯೆ ನಿನ್ನ ಆ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ತೋಳಿಲ್ಲದ ಕೈಯ ಸ್ಪರ್ಶ. ನಿಜ ಹೇಳ್ತಾ ನನ್ನಲ್ಲಿ ನಾನು ಹುಡುಗನನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೆ ಆವಾಗ. ಹೋಗ್ತಾ ಹೋಗ್ತಾ ನೀ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರಿ ನನ್ನ ಬುಜದ ಮೇಲೆ ತಲೆಯಿಟ್ಟು ಮಲಗಿರುವಾಗ ನನ್ನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಏನೋ ಒಂದು ಹೆಮ್ಮೆ. ಅದೆಂತದ್ದೋ ಗರ್ವ. ಹಿಗ್ಗಿ ಹೆದೆವುಬ್ಬಿಸಿ ಕುಳಿತು ಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಆಫೀಸ್ ತಲುಪೋದೆ ಗೊತ್ತಾಗ್ತಾ ಇರ್ಲಿಲಿಲ್ಲ.

ಇವತ್ತು ನೀನೆಲ್ಲೋ ನಾನೆಲ್ಲೋ, ಬದುಕು ಎಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ. ಎಲ್ಲೋ ಇದ್ದೆವು ಹೇಗೋ ಬೇಟಿ ಆಯ್ತು, ಪ್ರೀತಿ ಹುಟ್ಟಿತು, ಹುಟ್ಟಿದಷ್ಟೇ ಬೇಗ ಸತ್ತು ಹೋಯ್ತು. ಬೇಟಿ, ಹುಟ್ಟು , ಸಾವು ಯಾವು ಕಾರಣ ಇಲ್ಲದೆ ಬಂದವು, ಕಾರಣ ಹೇಳದೆ ಹೋದವು. ನೆನಪುಗಳನ್ನ ಕಾಣಿಕೆಯಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲ ಮರೆಯಾದವು. ಏನಿದ್ರು God is great ಕಣೆ.
-Rajashekara Gouda